Αποκατάσταση του πύργου Δουράκη στην Καστάνια Δυτικής Μάνης

Αισθάνομαι την ανάγκη να ευχαριστήσω από καρδιάς, την Αρχαιολόγο Ν. Μεγαλομμάτη και την Αρχιτέκτονα Β. Μαυροειδή , στελέχη της εφορείας Αρχαιοτήτων Μεσσηνίας, για την παρουσίασή τους στο 9ο Διεθνές Συνέδριο Πελοποννησιακών Σπουδών των αποτελεσμάτων της ανασκαφής τους , σε μνημείο της οικογένειάς μου του 1700 καθώς και για την αναφορά τους στην Ιστορία της Οικογένειας Δουράκη και της προσφοράς της στην επανάσταση του 1821.
Παρουσίαση του Πύργου Δουράκη


https://youtu.be/Kf2XYJhnWY8

Περίληψη ενδιαφέρουσας μελέτης για την παραγωγική ανασυγκρότηση.

      Χιλιάδες είναι τα χωριά κυρίως σε ημιορεινές και ορεινές περιοχές όπου έχει εγκαταλειφθεί κάθε είδος καλλιέργειας παρότι κατοικούνται , αιτία είναι ο μικρός διάσπαρτος κλήρος. Προσπάθειες πού έχουν γίνει από πολλούς για να μαζέψουν πλάκες με 50 τουλάχιστον στρέμματα για να είναι συμφέρουσα κάποια καλλιέργεια απέβησαν άκαρπες , λόγω του ότι οι ιδιοκτήτες είναι διάσπαρτοι σε όλοι την Ελλάδα και όχι μόνο. Έτσι εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα φαντάζουν ως σκιάχτρα 40 χρόνια τώρα.

Και μια και μιλάμε συχνά για την παραγωγική ανασυγκρότηση, νομίζω ότι με έναν μεταρρυθμιστικό και μόνο νόμο όλες αυτές οι εκτάσεις μπορούν να καλλιεργηθούν. Αρκεί μία ανάρτηση-ενημέρωση στην διεύθυνση Γεωργίας από τον ενδιαφερόμενο καλλιεργητή, όπου θα ενημερώνει πια εγκαταλελειμμένα χωράφια επιθυμεί να καλλιεργήσει και με αυτόματες, όχι μόνο απλά συνοπτικές διαδικασίες να τα καλλιεργεί.
Φυσικά το ιδιοκτησιακό καθεστώς δεν θα αλλάζει , απλά όσο τα χωράφια αυτά μένουν ακαλλιέργητα θα μπορούν να αναρτηθούν προς χρήση , καθότι παρεχωρήθησαν δωρεάν τα περισσότερα από το Ελληνικό Δημόσιο με σκοπό την εκμετάλλευση τους , κυρίως από τις διανομές γης από το 1923 και μετά αλλά και πολύ νωρίτερα..
Από ένα πρόχειρο υπολογισμό πού έκανα στο ημιορεινό χωριό μου, όπου υπάρχει μικρός αλλά και διάσπαρτος κλήρος και αυτή την στιγμή από τα 2.000 στρέμματα πού καλλιεργούτανε έως και το 1976 καλλιεργούνται μόνο 200 και τα υπόλοιπα αραχνιάζουν, παρ ότι υπήρχαν και υπάρχουν πολλοί ενδιαφερόμενοι δεν μπορεί κανείς να μαζέψει κομμάτια ,πλάκες δηλαδή από χωράφια να καλλιεργήσει ούτε καν να αγοράσει η να νοικιάσει , γιατί οι ιδιοκτήτες είναι διάσπαρτοι ανά την υφήλιο και οι διαδικασίες είναι χρονοβόρες με αποτέλεσμα το 90% της έκτασης να αραχνιάζει.
Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει σε χιλιάδες χωριά σε όλη την χώρα κυρίως ορεινών και ημιορεινών περιοχών.
Για να μην σας οδηγήσω στα βαρετά αναλυτικά στοιχεία μια μελέτης με αριθμητικά δεδομένα, ενδεικτικά σας αναφέρω.
2000 χωριά επί 2000 στρέμματα μας κάνουν 4.000.000 νέα στρέμματα προς καλλιέργεια, από το πουθενά και μάλιστα σε ημιορεινές περιοχές όπου για καλλιέργειες φρούτων κυρίως ( μήλα ,αχλάδια, βανίλιες κλπ) 100 στρέμματα είναι αρκετά για ένα πολύ καλό εισόδημα για μία οικογένεια. Λοιπόν 4000000/100 μας κάνουν 40.000 οικογένειες χ 3,7 μας δίνουν 148.000 νέο απασχολούμενους. Για την πάταξη λοιπόν της ανεργίας και την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας πολλές φορές δεν χρειάζονται χρήματα παρά μόνο διάθεση να αλλάξουν ορισμένα πράγματα.
Και φυσικά από συζητήσεις πού έχω κάνει με τους ιδιοκτήτες των εγκαταλελειμμένων χωραφιών κανείς δεν θα είχε αντίρρηση να εφαρμοστεί κάτι τέτοιο , μιας και κινδυνεύουν τα χωράφια τους να γίνουν δάση και να τα χάσουν
Ένας τέτοιος νόμος , μεταρρυθμιστικός και απαραίτητος θα έδινε μεγάλη ώθηση στην Γεωργική παραγωγή , ζωντάνια στα έρημα χωρά ,και εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας.

ΔΟΥΡΑΚΗΣ ΔΑΜΙΑΝΟΣ
Οικονομολόγος

ΓΚΟΛΕΜΑ ΓΙΑ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ: 3 ΕΚΑΤ. ΕΥΡΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΤ... ΣΙΓΑΝΟ ΜΟΥ ΠΟΤΑΜΑΚΙ

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ - ΦΩΤΙΑ ΤΗΣ ΓΝΩΣΤΗΣ ΤΗΛΕΚΡΙΤΙΚΟΥ ΠΟΥ ΣΑΡΩΝΕΙ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ

Η γνωστή δημοσιογράφος και τηλεκριτικός Ντέπυ Γκολεμά αποκαθήλωσε από το Facebook τον Σταύρο Θεοδωράκη - Μετά τον Καμμένο τον περιέλαβε και η Γκολεμά τον πρόεδρο του Ποτασμιού με δύο πολύ καυστικά σχόλια...

Τα... εξ΄αμάξης «άκουσε» ο Σταύρος Θεοδωράκης στα social media μετά τις αποκαλύψεις που έκανε εναντίον του ο υπουργός Εθνικής Άμυνας και πρόεδρος των ΑΝ.ΕΛ. Πάνος Καμμένος.

Χιλιάδες χρήστες του FB και του twitter έγραψαν «να αγιάσει το στόμα του Καμμένου» ακόμα και πολίτες που δεν είναι ψηφοφόροι των ΑΝ.ΕΛ. διότι πολύ απλά ο υπουργός Εθνικής Άμυνας είπε αυτό που πιστεύει το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας για όλους αυτούς τους δήθεν σωτήρες που γεννήθηκαν από τα σπάργανα της «Ελίτ Εξουσίας» και την οποία υπηρέτησαν ευλαβικά επ'ι σειρά δεκαετιών.

Μετά τον κυβερνητικό εταίρο Πάνο Καμμένο, τον πρόεδρο του Ποταμιού περιέλαβε και η γνωστή δημοσιογράφος και τηλεκριτικός Ντέπυ Γκολεμά η οποία με ένα ιδιαιτέρως καυστικό σχόλιο σημειώνοντας ότι μόνο από την ΕΡΤ πρέπει να έβγαλε σε 4 χρόνια κοντά στα 3 εκατομμύρια ευρώ για τις περίφημες πολιτικές εκπομπές του στην κρατική τηλεόραση της οποίας το «μαύρο» που επέβαλε η ΝΔ, επικρότησε ο κ. Θεοδωράκης.

Έγραψε λοιπόν η κυρία Γκολεμά:

«Βρε τον Σταυρο, βρε το Σταυρο που ταβγαλε με τον ιδρώτα του.....Δουλεψε μας ειπε στα μεγαλα μαγαζια! Βρε μπαγασάκο για την ΕΡΤ πες μας! για εκεινα τα συμβολαια επι Σημίτη με τις καθημερινες εκπομπές που εφταναν τις 30.000 ευρω την βραδια, βγαλε τις συμβασεις αν μπορεις, γιατι θα τις βγαλουμε εμεις.....4 χρονια στην ΕΡΤ θελεις να σου πω πόσα???θέλεις????Κοντά ΤΡΙΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΥΡΩ σιγανο μου ποταμάκι...».

Και η κυρία Γκολεμά δεν σταμάτησε εκεί. Σε άλλη της ανάρτηση έγραψε:

«Μιλησε ο Σταυρος στη Βουλη! Εκλαψα για αυτο,την κατανοηση σας παρακαλω....»

Read more: http://www.newsbomb.gr/politikh/parapolitika/story/555256/gkolema-gia-theodoraki-3-ekat-eyro-apo-tin-ert-sigano-moy-potamaki#ixzz3RSnTm423

http://maga.gr/2015/01/26/protagonistes-ke-komparsi-tis-politikis-ke-tis-zois/

Οι Πρωταγωνιστές και οι Κομπάρσοι της πολιτικής και της ζωής

Δημοσιεύθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2015 και έχει αναγνωσθεί 8684 φορές.

Χρειάζεστε λιγότερο από ένα λεπτό για να διαβάσετε αυτό το άρθρο.

συντακτης του αρθρου

Αντώνης Φράγκος, οικονομολόγος

Ο Πρωταγωνιστής των «Πρωταγωνιστών», επέλεξε να εμπλακεί ενεργά με την πολιτική και να διεκδικήσει Πρωταγωνιστικό ρόλο. Σε αυτή την προσπάθεια βρήκε συνοδοιπόρους Πρωταγωνιστές από την κοινωνία, ανθρώπους με υψηλό αίσθημα ευθύνης και πληθώρα επιτευγμάτων, τους Πρωταγωνιστές της ζωής. Όλοι μαζί, Πρωταγωνιστές, διεκδίκησαν τη ψήφο τους ελληνικού λαού…
Κάπως έτσι θα μπορούσε να αρχίζει η ιστορία. Δυστυχώς όμως, ΔΕΝ αρχίζει έτσι…
Ο Σταύρος Θεοδωράκης, γνωστός και διακεκριμένος από τους «Πρωταγωνιστές», όντως έκανε την αρχή για ένα πολλά υποσχόμενο πολιτικό κίνημα. Αφύπνισε μεγάλη μερίδα των «επιτυχημένων» της κοινωνίας, υποσχέθηκε μεταξύ πολλών άλλων υποσχέσεων, «πολιτική χωρίς κομματικό παρελθόν», «συμμετοχή του πολίτη» στο επίκεντρο της πολιτικής, «συμμετοχικές» μεθόδους διαβούλευσης και «δημοκρατικές» διαδικασίες λήψης αποφάσεων.
Δυστυχώς όμως αποδείχθηκε ανίκανος για όλα τα παραπάνω. Ανίκανος ή επικίνδυνος ψεύτης! Το τι τελικά από τα δύο είναι θα αποδειχθεί σύντομα, μιας και οι επιλογές του, δεν του αφήνουν περιθώρια για την περαιτέρω συγκάλυψη της πραγματικότητας. Προσωπικά θα συνεχίσω να πιστεύω (δεν ξέρω για πόσο ακόμα) ότι πρόκειται περί ανικανότητας. Ίσως επικίνδυνης.
Από τις πρώτες κιόλας εβδομάδες ίδρυσης του Ποταμιού, ήταν ορατός ο αρχηγοκεντρικός ρόλος του. Σε τέτοιο βαθμό μάλιστα, που το σύνολο σχεδόν των εθελοντών Θεσσαλονίκης (και όχι μόνο), πραγματικά δεν πίστευε αυτά που γίνονταν. Αφίσες, όχι αφίσες, ναι αφίσες. Περίπτερο, όχι περίπτερο, ναι περίπτερο. Εκλογές συνέδρων με τον Α τρόπο, τον Β τρόπο, τον Γ τρόπο. Εκλογικούς αντιπροσώπους, εμπιστοσύνη στη δημοκρατία, εκλογικούς αντιπροσώπους. Σαμοθράκη, Αλεξανδρούπολη, Αθήνα. Ναι, όχι, ναι… Σταύρος, Σταύρος, Σταύρος.
Το Ποτάμι δεν διαλύθηκε σε εκείνο το αρχικό στάδιο. Όλοι δίναμε πίστωση χρόνου, αναγνωρίζοντας πως στην αρχή ενός πολιτικού εγχειρήματος αυτού του είδους, είναι σε κάποιο βαθμό αποδεκτό το έλλειμμα δημοκρατίας μιας και πρέπει να αποφασίζονται πολλά σε πολύ λίγο χρόνο. Ο Σταύρος, αποφεύγοντας την απευθείας έκθεσή του στους «εθελοντές» του Ποταμιού, είχε την τύχει να πλαισιώνεται από χαρισματικούς ανθρώπους, που και αυτοί με τη σειρά τους έδειξαν ζήλο και προσήλωση στην επίτευξη των αρχικών στόχων του Ποταμιού. Λειτούργησαν σε ένα μεγάλο βαθμό και σαν αποσβεστήρες κραδασμών ενώ παράλληλα «πότιζαν» το Ποτάμι με τις απαραίτητες δόσεις δημοκρατίας και ισονομίας. Σημαντικότερος συντελεστής για τη συνοχή του Ποταμιού υπήρξε το εξαιρετικό κλίμα ανάμεσα στις ομάδες «εθελοντών» όπου αλληλοεμπνέονταν από δημοκρατικά ιδανικά και επιθυμία για συμβολή στην επίλυση μικρών και μεγαλύτερων προβλημάτων του τόπου.
Οι ευρωεκλογές τελείωσαν με επιτυχία για το Ποτάμι, και έγινε μετά από παλινωδίες το ιδρυτικό συνέδριο. Τι να πρωτοπεί κανείς… Όλα καλά αλλά και κωμικά ταυτόχρονα. Ομάδες διαβούλευσης που θύμιζαν λέσχες φιλοσοφικής αναζήτησης, όργανα κόμματος που είτε δεν θα είχαν ρόλο, είτε θα βρίσκονταν υπό τον απόλυτο έλεγχο του Σταύρου και θέσεις που στην συντριπτική τους πλειοψηφία στερούνταν εισηγητή. Όλες όμως με κοινό αφηγητή… Τον Σταύρο.
Τα παραπάνω θα μπορούσαν να αποτελούν πταίσματα, αν δεν συνδυάζονταν και από την απόφαση του Σταύρου για μαζικές προσκλήσεις σε πάσης φύσεως και προελεύσεως γυρολόγους της πολιτικής. Ψαριανός, Λυκούδης, Αμυράς, Δανέλλης είναι μερικοί από τους πλέον δημοφιλείς Κομπάρσους της πολιτικής. Η λίστα φυσικά είναι τεράστια… Από τύχη δεν θα θρηνήσουμε και άλλους άξιους Πρωταγωνιστές στο βωμό του ενός και μόνου υπερΠρωταγωνιστή. Γιατί για να μπορεί(;) να αναπνεύσει ο υπερΠρωταγωνιστής, δεν μπορεί να συνυπάρξει τελικά με άλλους συμπρωταγωνιστές. Θέλει μόνο κομπάρσους. Και κάπως έτσι, έγιναν Κομπάρσοι της πολιτικής και οι Πρωταγωνιστές της ζωής που μπήκαν στο Ποτάμι. Στο χέρι τους είναι… Θέλω να πιστεύω πως αυτό δεν είναι και το τέλος της ιστορίας αλλά μόνο η αρχή.
ΥΓ1. Το παραπάνω κείμενο ΔΕΝ απευθύνεται σε αναγνώστες ανίκανους να γελάσουν με τον εαυτό τους, μιας και ο συγγραφέας την ώρα που το έγραφε αυτοσαρκάζονταν.
ΥΓ2. Τα θερμά μου συγχαρητήρια σε όλες τις φίλες και όλους τους φίλους που συμμετείχαν ως υποψήφιοι στις εκλογές! Χωρίς διάθεση ειρωνείας, τους εύχομαι την επόμενη φορά να είναι Πρωταγωνιστές.

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Η ηχηρή σφαλιάρα Μάρδα στην εγχώρια διαπλοκή, ακούστηκε!

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Η ηχηρή σφαλιάρα Μάρδα στην εγχώρια διαπλοκή, ακούστηκε

• Category: ΠΟΛΙΤΙΚΗ
• permalink
• Tagged under:
  ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΡΔΑΣ, ΠΟΤΑΜΙ,ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ
• Admin

Έξι μέρες πριν, οι «Κομιστές» αποκαλύπταμε την συγκλονιστική αναφορά του υπουργού Δημήτρη Μάρδαγια το  «μοιραίο λάθος» που οδήγησε στη διάρρηξη των σχέσεων του με το «Ποτάμι»: τις θέσεις που πήρε για το λαθρεμπόριο καυσίμων και τις ληστρικές, όπως τις χαρακτήριζε, επενδύσεις, όπως εκείνη στις Σκουριές. Επιτέλους, κάποιος (πλην ημών) αντέδρασε!

Σήμερα, στο πρωτοσέλιδό της η εφημερίδα «Δημοκρατία», καταγράφει «βόμβα περί διαπλοκής» αναφερόμενη στο σχετικό, αποκλειστικό ρεπορτάζ μας.

Πρώην στελέχη στο Ποτάμι στηρίζουν την κυβέρνηση

Επιστολή

09:54 | 02 Φεβ. 2015

Τελευταία ανανέωση 16:07 | 02 Φεβ. 2015

  

Οχτώ πρώην στελέχη του κόμματος του Σταύρου Θεοδωράκη, Το Ποτάμι, στηρίζουν με επιστολή τους την προσπάθεια της νέας κυβέρνησης να τηρήσει τις προεκλογικές της δεσμεύσεις, δηλώνοντας το παρών ως απλοί πολίτες στην προσπάθεια αυτή. Καταγγέλλουν παράλληλα την αντιπολίτευση για καλλιέργεια κλίματος τρομοκρατίας είς βάρος του ελληνικού λαού και τονίζουν ότι η αποκατάσταση του αισθήματος δικαίου είναι βασική απαίτηση της ελληνικής κοινωνίας.

Ολόκληρη η καταγγελία:

Στις εκλογές της 25ης Γενάρη, οι Έλληνες πολίτες έδωσαν με την ψήφο τους την εντολή για την εφαρμογή του προγράμματος του πολιτικού σχηματισμού που πλειοψήφησε σε αυτές. Με διαφοροποιημένο ενδεχομένως ύφος και –όπως είχε προεκλογικά ανακοινωθεί- διαφοροποιημένη στόχευση διαπραγμάτευσης σε σχέση με την απερχόμενη κυβέρνηση.
Έδωσαν εντολή απαλλαγής από την λιτότητα, ριζικών μεταρρυθμίσεων σε όλους τους τομείς του κράτους, πάταξης της φοροδιαφυγής και της διαπλοκής, η οποία διασπαθίζει επί δεκαετίες το δημόσιο χρήμα.

Έδωσαν εντολή αποκατάστασης της Δημοκρατίας στην χώρα, της εύρυθμης λειτουργίας των θεσμών, της κοινωνικής συνοχής, και μια εντολή για μια πιο πετυχημένη αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, η οποία μαστίζει την πατρίδα μας.

Η νέα κυβέρνηση ξεκινάει την εφαρμογή της πολιτικής που εξήγγειλε προεκλογικά,  σε μία στιγμή που αναμένονται πολλά από αυτή, τόσο από εμάς τους Έλληνες πολίτες όσο και από τη διεθνή κοινότητα.

Η παραμονή δύο μόνο πολιτικών κομμάτων στην εξουσία τα τελευταία 40 χρόνια, δύο κομμάτων που στο τέλος έπεισαν τους πάντες ότι οι πολιτικές τους συγκλίνουν σε όλους σχεδόν τους τομείς, είχε σαν αποτέλεσμα έναν κρατικό μηχανισμό προσαρμοσμένο στον παλιό τρόπο διακυβέρνησης.

Τόσο κατά την προεκλογική περίοδο αλλά και σήμερα, κέντρα εξουσίας  συνδεδεμένα με συγκεκριμένα επιχειρηματικά , εθνικά και άλλα συμφέροντα εκτελούν μία ενορχηστρωμένη επίθεση εναντίον κάθε   προσπάθειας εφαρμογής οποιασδήποτε εναλλακτικής πολιτικής σε οικονομικό αλλά και σε κοινωνικό επίπεδο, τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και διεθνώς.

Είναι φανερό, ότι πρόθεση τους είναι να μην προχωρήσει η νέα κυβέρνηση στην εκτέλεση του προγράμματος της, τιμωρώντας τους Έλληνες ψηφοφόρους και τρομοκρατώντας τόσο αυτούς όσο και τους πολίτες άλλων χωρών.

Μέχρι εδώ τα πράγματα ήταν αναμενόμενα.

Αυτό που ξεπερνάει όμως τα όρια είναι η ανελέητη, δημόσια επίθεση στην οποία επιδίδονται πολιτικοί σχηματισμοί και ΜΜΕ της Ελλάδας κατά της νέας κυβέρνησης, από την πρώτη μέρα της εκλογής της, προκαταλαμβάνοντας την αποτυχία σε κάθε τι που ανακοινώνεται.

Ειδικότερα, εκμεταλλευόμενοι ακόμα και τα κοινωνικά μέσα, αφήνουν κάποιους «λαγούς» να εκφράζονται ακραία υπέρ των αντιπάλων  της χώρας μας, ακόμα και κατά τη διάρκεια μίας διαπραγμάτευσης, τορπιλίζοντας την ορμή της ομάδας που αγωνίζεται.

Όταν ο όποιος αντίπαλος πληροφορείται ότι στην απέναντι πλευρά δεν υπάρχει ομόνοια και αλληλεγγύη, οι απαιτήσεις του μεγιστοποιούνται, όπως θα ήταν αναμενόμενο.

Πιο σημαντικό από το τι θα κάνουν οι άλλοι, είναι τι θα κάνουμε ΕΜΕΙΣ για τη λύση των τεράστιων προβλημάτων . Και πρέπει να αρχίσουμε σταματώντας τη φαγωμάρα μεταξύ μας εν μέσω «μάχης».
Οι διαρκείς δημόσιες τοποθετήσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης εναντίον όλων των κινήσεων της νέας κυβέρνησης, είναι άραγε προς όφελος της χώρας μας ή για τη δημιουργία εντυπώσεων και καλλιέργεια κλίματος ρήξης στο εσωτερικό της χώρας; Eξυπηρετούν το συμφέρον της Ελλάδας αυτή την καίρια στιγμή των διαπραγματεύσεων ή όχι;

Προεκλογικά, υπήρξαν σειρά από προτροπές των κομμάτων για την ανάγκη συνεννόησης του πολιτικού κόσμου σε θέματα καίριας εθνικής σημασίας. Είναι η στιγμή που η ειλικρίνεια των προεκλογικών προτροπών μένει να αποδειχτεί έμπρακτα!

Κατά τη διάρκεια μιας σύνθετης διαπραγμάτευσης, είναι αναγκαίο να γίνουν πολλοί ελιγμοί και δεν έχει νόημα να ελέγχεται ο διαπραγματευτής για κάθε έναν από αυτούς. Κάποιοι πρέπει να γίνουν για λόγους μη προφανείς και σε κάθε περίπτωση ίσως και όχι δημόσια.

Πρέπει ως χώρα να δούμε πώς μπορούμε να μεγιστοποιήσουμε τα οφέλη και να ελαχιστοποιήσουμε τις ζημιές. Ειρωνείες και άσκοπες επιθέσεις δεν ωφελούν σε τίποτε. Για να πετύχουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα πρέπει σε αυτή την ανηφόρα να κάνουμε όλοι μαζί ορθοπεταλιά, με ομόνοια και κοινή υπεύθυνη στάση.

Ας στηρίξουμε την εθνική προσπάθεια για ευνοϊκότερες ρυθμίσεις, αλλά ταυτόχρονα ας απαιτήσουμε από την κυβέρνηση να μη διακινδυνεύσει τα πολιτικά επιτεύγματα των τελευταίων 40 ετών.

Απέναντι σε όλη αυτή την ενορχηστρωμένη επίθεση, σε μια κυβέρνηση η οποία δείχνει να σέβεται τους πολίτες που την εξέλεξαν, και δεν κάνει κάτι άλλο από το να επαναλαμβάνει  τις προεκλογικές της δεσμεύσεις, δείχνοντας την πρόθεση να τις τηρήσει, εμείς παίρνουμε την ανθρώπινη και σύμφωνη με την στοιχειώδη αίσθηση δικαίου απόφαση να δηλώσουμε τη στήριξή μας σ’ αυτή την διαφορετική πολιτική και οικονομική πρόταση.

Καταγγέλλουμε δε το κλίμα τρομοκρατίας που καλλιεργείται εις βάρος του Ελληνικού Λαού, και δηλώνουμε το παρών ως απλοί πολίτες  στην μεγάλη προσπάθεια που φαίνεται να καταβάλει  η νέα Κυβέρνηση, με την ελπίδα  να  επιστρέψουν οι αξίες της Δημοκρατίας, της Κοινωνικής Δικαιοσύνης, και της αξιοπρέπειας στη χώρα μας.

Υπενθυμίζουμε τέλος , ότι η αποκατάσταση του αισθήματος δικαίου είναι βασική απαίτηση της ελληνικής κοινωνίας καθώς επίσης ότι η διαπραγμάτευση γίνεται για λογαριασμό όλων των Ελλήνων.

Α. Βανταράκης, Αν.Καθηγητής Παν.Πατρών
Δ. Δουράκης, Εκπαιδευτικός
Α. Κάτσικα, Ψυχοθεραπεύτρια
Δ. Κουρέτας, Καθηγητής Παν. Θεσσαλίας
Κ. κωστόπουλος, Ιστορικός
Κ. Λουλάκης, Ιδ. Υπάλληλος
Α. Ραμαντάς, Εκπαιδευτικός
Π. Σαμαράς, Μηχανολόγος-Αεροναυπηγός
( Ολοι πρώην στελέχη στο ΠΟΤΑΜΙ)

Παραίτηση από το Ποτάμι με "βόμβες" κατά Θεοδωράκη

Μέγεθος κειμένου

Διαδώστε αυτό το άρθρο

• 
  20
• 
  6
• 
  0
• 
  0

Τελευταία ενημέρωση: 23.01.2015 | 12:22

Διαδώστε το:

Λίγες μέρες πριν από τις εκλογές, μια παραίτηση έρχεται να... ταράξει τα νερά τουΠοταμιού, με τον Κυριάκο Κωστόπουλο να κατηγορεί ανοιχτά τον Σταύρο Θεοδωράκη για "αρχηγικές πολιτικές" και "αντιδημοκρατικές διαδικασίες" και χαρακτηρίζει το κόμμα "συνονθύλευμα". 

Με ανάρτησή του στην προσωπική του σελίδα στο Facebook, ο Κυριάκος Κωστόπουλος, αναλύει τους λόγους που τον οδήγησαν στην παραίτηση από το Ποτάμι μόλις δυο μέρες πριν από τις κρίσιμες εκλογές.

Το πρώην, πλέον, στέλεχος του κόμματος, χαρακτηρίζει "φαρσοκωμωδία" την ένταξη στο κόμμα του Σταύρου Θεοδωράκη των Σπύρου Λυκούδη, Πέτρου Τατσόπουλου και Γρηγόρη Ψαριανού, ενώ μιλά για "στρατιωτάκια" που "αποτέλεσαν την συντονιστική του Ποταμιού" η οποία "επικύρωνε «αμάσητα» την κάθε απόϕαση του επικεϕαλής".

"Σε τελική ανάλυση το Ποτάμι εκπροσωπεί το νέο, το καινούριο, το διαϕορετικό! Το σύμβολό του, τα λογότυπά του! Κάπου τα έχω ξαναδεί όμως! Είναι μία από τα ίδια! Μία αντιγραϕή από την αρχή ως το τέλος. Δανεικά σύμβολα, αόριστες ιδέες και αρχηγικές πολιτικές", γράφει και καταλήγει πως "αποχωρώ με πικρία αλλά και ευχαρίστηση που δε θα συμμετέχω τελικά σε αυτό το συνονθύλευμα".

Όλη η ανάρτηση

Μπήκα στο Ποτάμι κάποιες ώρες μετά την ανακοίνωση του κ. Θεοδωράκη, ελπίζοντας ότι κάτι άλλο πάει να γίνει στα πολιτικά πράγματα της χώρας. Πάντα ήμουν και θα είμαι αισιόδοξος για την πορεία της Ελλάδας είτε στο εσωτερικό είτε στο εξωτερικό. Η ανακοίνωση ενός νέου εγχειρήματος από έναν άνθρωπο που ξεκίνησε να μιλάει για μία άλλη Ελλάδα, για ένα άλλο κράτος, με βρήκε σύμϕωνο από την αρχή και έτσι αποϕάσισα να ακολουθήσω και να γίνω εθελοντής σε αυτή την προσπάθεια. Ορίστηκα λόγω των επικείμενων ευρωεκλογών συντονιστής του ν. Λάρισας με στόχο να επικοινωνήσω όσο μπορούσα τη νέα αυτή κίνηση και να οργανώσω όσο καλύτερα μπορούσα την κάθοδο στη δοκιμασία των ευρωεκλογών. Θεωρώ ότι η συμβολή μου, με τα μέσα που είχα και το χρόνο που διέθετα, ήταν σημαντική. Σε μεγάλο βαθμό καταϕέραμε, με τους λιγοστούς συνεργάτες που πίστεψαν στο εγχείρημα, να συμβάλουμε στην εκπροσώπηση του Ποταμιού στην Ευρωβουλή όπως ϕάνηκε και από τα αποτελέσματα στο ν. Λάρισας και έτσι να ενδυναμώσουμε την προ των εκλογών δυναμική του κινήματος.

Το «λάθος» το δικό μου ήταν ότι, σαν δημόσιο πρόσωπο όπως είναι ο κάθε ένας από εμάς, αποϕάσισα σε μία δεδομένη στιγμή να εκϕράσω δημόσια την αντίθεσή μου και την αντίρρησή μου σε μία απόϕαση του κινήματος. Όσοι διάβασαν τότε την διαϕοροποίησή μου γνωρίζουν καλύτερα. Ήταν η συνέχεια των αντιδημοκρατικών διαδικασιών του κ. Θεοδωράκη που είχαν ήδη αρχίσει από το συνέδριο στο Λαύριο το καλοκαίρι του περασμένου έτους και αυτό που ξεχείλισε το ποτήρι στη δική μου αίσθηση δημοκρατικότητας. Όσοι ήταν παρόντες και δεν νιώθουν στρατιωτάκια αντιλαμβάνονται τι ακριβώς εννοώ. Και άλλα κόμματα έχουν διαϕορετικές απόψεις ανάμεσα στα μέλη τους αλλά τουλάχιστον διατηρούν και σέβονται τη δημοκρατικότητα στην έκϕραση. Στο συνέδριο εξελέγησαν τα «όργανα» που επιθυμούσε ο επικεϕαλής. Όργανα που δεν συνεδρίασαν ποτέ. Όργανα που ήταν για το θεαθήναι. Στρατιωτάκια που αποτέλεσαν την συντονιστική του Ποταμιού, η οποία τι έκανε; Ρητορικό το ερώτημα. Επικύρωνε «αμάσητα» την κάθε απόϕαση του επικεϕαλής.

Και συνεχίζεται η ϕαρσοκωμωδία – χωρίς συνιστώσες βέβαια – και βλέπουμε πέραν των Λυκούδη, Ψαριανού, Τατσόπουλου να μπαίνει σϕήνα και η Δράση - Λυμπεράκη. Τα συμπεράσματα δικά σας.

Σε τελική ανάλυση το Ποτάμι εκπροσωπεί το νέο, το καινούριο, το διαϕορετικό! Το σύμβολό του, τα λογότυπά του! Κάπου τα έχω ξαναδεί όμως! Είναι μία από τα ίδια! Μία αντιγραϕή από την αρχή ως το τέλος. Δανεικά σύμβολα, αόριστες ιδέες και αρχηγικές πολιτικές.

Αποχωρώ λοιπόν με πικρία αλλά και ευχαρίστηση που δε θα συμμετέχω τελικά σε αυτό το συνονθύλευμα. Χαίρομαι που γνώρισα καινούριους ανθρώπους και μοιραστήκαμε τις ίδιες αγωνίες.

Nέα παραίτηση στελέχους του Ποταμιού

18:56 | 29 Δεκ. 2014

Τελευταία ανανέωση 18:57 | 29 Δεκ. 2014

  

Την παραίτησή του από το Ποτάμι του Σταύρου Θεοδωράκη υπέβαλε το απόγευμα της Δευτέρας, μέσω επιστολής του, ο περιφερειακός συντονιστής νοτίου τομέα Αθήνας του κόμματος, Παναγιώτης Σαμαράς. 

Η επιστολή του Παναγιώτη Σαμαρά γράφει τα ακόλουθα:

Φίλες και Φίλοι.

«Το θανάσιμο τρίλημμα είναι: να σώσεις το τομάρι σου, την υστεροφημία σου, ή την ψυχή σου», Δημήτρης Χορόσκελης, σύγχρονος Σαλονικιός συγγραφέας.

Έτσι και η ενασχόληση κάποιου με την πολιτική, έχει κατά περίπτωση τρεις διαφορετικές αιτίες. Για άλλους είναι υστερόβουλη και οδηγεί στην εκπλήρωση καθαρά προσωπικών επιδιώξεων.

Για άλλους είναι ο απώτατος σκοπός να καταχωρηθούν στην ιστορία ως ευεργέτες. Και για άλλους, είναι μια αντίδραση σε όλα αυτά που μας κάνουν να αισθανόμαστε ανυπεράσπιστοι απέναντι στη δυστυχία που μας περιτριγυρίζει. Κατατάσσω τη δική μου περίπτωση ανάμεσα στις δύο τελευταίες περιπτώσεις, όχι γιατί προσδοκώ να γίνω άγαλμα η να πάω στον παράδεισο, απλά γιατί στέκομαι μόνος μου χωρίς να χρειάζομαι βοήθεια για να ζήσω την οικογένεια μου.

Το Ποτάμι το είδα να εμφανίζεται μέσα σε μια πολιτική ξέρα, η καλύτερα μέσα σε ένανπολιτικό βάλτο. Ο Σταύρος με ενέπνευσε, και όλη η προσπάθεια από την εκδήλωση του Νομισματοκοπείου ένα Κυριακάτικο πρωινό μύριζε ευχάριστα ερασιτεχνισμό! 

Η εμπλοκή μου είχε σα σκοπό να βάλω πλάτη για να έρθει μια αλλαγή στην πολιτική της χώρας. Εθελοντής είμαι σταθερά από εικοσαετίας, οπότε μου ήρθε αρκετά φυσικά να συμμετέχω. Στην πορεία δέχθηκα σφοδρή επίθεση από κάποιους άλλους εθελοντές, αλλά τις απέδωσα στην ανθρώπινη φύση και σφίγγοντας τα δόντια κατάφερα να μεταπείσω ακόμη και τους πιο σκληρούς επικριτές μου, όπως δηλώνουν οι ίδιοι.

Την ενασχόληση μου με το Ποτάμι θα την αξιολογούσα με θετικό πρόσημο αν εξασφάλιζα ορισμένες συνθήκες. Μία αντικειμενική αξιολόγηση της δουλειάς μου αλλά και των εθελοντών που τρέχουνε. Μία ξεκάθαρη πολιτική για τα θέματα της καθημερινότητας με την οποία να συμφωνώ σε μεγάλο βαθμό. Μία διάφανη και δημοκρατική διαδικασία αποφάσεων, θεωρώντας πάντα ότι ένα νέο κίνημα πρέπει να είναι τελικά αρχηγικό στην αρχή της ζωής του. Γενικά αν αισθανόμουν γεμάτος από αυτή την εμπλοκή μου, θα έδινα ακόμη περισσότερο χρόνο σε αυτήν.

Δυστυχώς όμως, τελευταία μόνο προβληματισμός μου μένει από όσα βλέπω.

Ενδεικτικά αναφέρω:

• Καθολική απαξίωση της Πανελλήνιας Επιτροπής
• Καμία ουσιαστική αξιολόγηση της συνεισφοράς του κάθε στελέχους και έλλειψη ηθικής επιβράβευσης των τοπικών συντονιστών/ εθελοντών.
• Απαράδεκτες οργανωτικές οδηγίες που παραπέμπουν σε δομές άσχετες με ένα δημοκρατικό πολιτικό κίνημα.
• Ορισμός πολιτικών υπευθύνων που είναι τεκμηριωμένα άσχετοι με τον τομέα που υποτίθεται ότι παρακολουθούν. Ασάφεια σχετικά με την πατρότητα κεντρικών πολιτικών θέσεων (Δε βγήκαν από την ΕΔΤ, δε συζητήθηκαν στην Πανελλήνια Επιτροπή, ποιος τις υπαγόρευσε;)
• Ολιγωρία στο ξεκαθάρισμα του κινήματος από πρόσωπα που ενεργούν προφανώς υστερόβουλα με σκοπό την ανέλιξη τους, πρόσωπα που έχουν ήδη στηλιτευτεί από τα ΜΜΕ.
• Προώθηση παλαιών πολιτικών προσώπων αντί να διερευνηθεί η βάση του κινήματος για φερέλπιδες νέους εθελοντές.
• Ανάθεση κεντρικών συντονιστικών θέσεων σε πρόσωπα που δεν έχουν να παρουσιάσουν εμπειρία με αντίστοιχες διοικητικές ικανότητες, και μάλιστα με απευθείας διορισμό στη θέση τους.
• Αναπαραγωγή φημών, συκοφαντιών και απαξίωση προσώπων που θεωρούνται επικίνδυνα (πρόσφατα άκουσα ότι είναι αδύνατον να βρεθώ υποψήφιος σε λίστα βουλευτών επειδή έχω υποτίθεται νομικές εκκρεμότητες)
• Απόκρυψη παραιτήσεων στελεχών μας και γενική παρουσία παλαμάκηδων.
• Αδιαφανής διαδικασία επιλογής αποσπασμένων δημοσίων υπαλλήλων για να εργαστούν στο Ποτάμι.

Έφτασα με λίγα λόγια να μετανιώνω για την ώρα που μπλέχτηκα με το Ποτάμι. Κεντρικότατο στέλεχος, όταν ζήτησα δημοκρατική νομιμοποίηση στο επερχόμενο οργανωτικό σχήμα μου έγραψε εν ολίγοις ότι, θέλω να γίνω «μεσίτης στις γνώμες των εθελοντών»! Αυτές οι πρακτικές βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση με όσα δήλωνε το Ποτάμι όταν ξεκίνησα να το στηρίζω. Ένα πολιτικό κόμμα/κίνημα που δεν τηρεί στην εσωτερική του λειτουργία όσα ευαγγελίζεται σε σχέση με τις αρχές της δημοκρατίας και της αξιοκρατίας , δεν με πείθει.

Αν πίστευα ότι ο Λυκούδης είναι η λύση θα είχα μείνει στη ΔΗΜΑΡ όταν επέλεξε να φύγει από την τότε κυβέρνηση επ’ ευκαιρία της ΕΡΤ. Σε καμία περίπτωση δεν αισθάνομαι ότι υπάρχει κάποιος άλλος πολιτικός φορέας που με εκφράζει καλύτερα, να είστε σίγουροι γι αυτό. Απλά, μετά από πολλά χρόνια συμμετοχής στα κοινά , αποφάσισα να μην ξαναεπιλέξω μεβάση «το μη χείρον βέλτιστον».

Δεν έχει σημασία μόνο το τι κάνει κανείς, αλλά και πως το κάνει. Κατά τη γνώμη μου, πολιτική με ψέματα, συκοφαντίες και κλίκες δε διαφοροποιείται από τα παλαιά κόμματα και περισσεύει στον τόπο.

Το μεγάλο κέρδος μου είναι ότι γνώρισα πολλούς καλούς Έλληνες μέσα στο Ποτάμι. Περισσότερους από όσους χρειάζονται για την Εθνική Ελλάδος που λέει κι ο Σταύρος! Όχι τόσο γιατί προσδοκώ σε κάποια περαιτέρω συνεργασία μαζί τους, αλλά κυρίως γιατί διαπιστώνω ότι η κρίση αξιών που μας περιβάλλει δεν έχει ισοπεδώσει τα πάντα ακόμη!

Έτσι λοιπόν σας χαιρετώ με χαμόγελο! Παραιτούμαι από τη θέση του περιφερειακού συντονιστή Νότιου Τομέα Αθήνας, από μέλος της Πανελλήνιας, από Συντονιστής Α’ τουν τομέα Εργασίας της Επιτροπής Διά Ταύτα και από εθελοντής του Ποταμιού.

Καλό κουράγιο,

Παναγιώτης Σαμαράς

Παραιτήσεις από το Ποτάμι για «αξιακό έλλειμμα» και οικογενειοκρατία

στα Ελλάδα 31 Δεκεμβρίου 2014 19:21 0

Η αρχηγική δομή του Ποταμιού δεν υποσχόταν τίποτα καλό για τους εθελοντές του κόμματος παρά μόνο νεποτισμό της ηγεσίας – γρήγορα αυτό έγινε το κύριο πρόβλημα των ανθρώπων που ήλπισαν στο Ποτάμι και κορυφώθηκε σαν πρόβλημα με τον τρόπο που γίνεται η διεύρυνση του κόμματος αυτού: φίλοι και συγγενείς του ΣΘ στις καίριες θέσεις, παλαιοκομματικοί και τυχοδιώκτες τύπου Λυκούδη, Ψαριανού και Τατσόπουλου προσχωρούν με “εντολή Θεοδωράκη” και εσωτερικές οδηγίες για διορισμένη διακυβέρνηση του κόμματος ως θρησκευτικής σέκτας διανέμονται στην ΠΕ. 

Ενδεικτική είναι η παραίτηση της Άλια Κάτσικα από τη θέση της Περιφερειακής Συντονίστριας Ρεθύμνου και μέλους της Πανελλήνιας Συντονιστικής Επιτροπής, πολύ πριν ενσκήψουν οι διευρυνσίες της τελευταίας εσοδείας ήδη από τις 2 Οκτώβρη 2014.

Όπως λέει η ίδια:

“Κι έγινε (η παραίτηση) ακριβώς γιατί οι διαδικασίες ή καταστρατηγούνταν ή δεν υπήρχαν ή εφαρμόζονταν επιλεκτικά για ημετέρους… 

Έγινε γιατί ο υπεύθυνος της Κρήτης κος Κυριάκος Καραγιώργης (συμμαθητής του κου Θεοδωράκη…), ο υπεύθυνος των εθελοντών πανελλαδικά κος Μιχάλης Θεοχάρης (ανιψιόςτου κου Θεοδωράκη και διορισμένος στη θέση του…) και η κα Αλεξία Φαντάκη (εξαδέλφητου κου Θεοδωράκη κι επίσης διορισμένη υπεύθυνη για την Κρήτη…) φρόντισαν με την ανοχή τους και την άρνησή τους να υποστηρίξουν την αλήθεια σε συγκεκριμένες (ανυπόστατες) καταγγελίες εναντίον μου – προτίμησαν να σιωπήσουν- η διοίκηση της περιοχής του Ρεθύμνου να περάσει σε πιο πειθήνια χέρια… 

Η διεύρυνση του Ποταμιού με τον τρόπο που γίνεται αυτή τη στιγμή, ήταν η φυσική εξέλιξη ενός κόμματος που μπαίνει από τόσο νωρίς σε συμβιβασμούς και συμμαχίες με τους όποιους τοπικούς «διαβόλους» που του τάζουν ψηφαλάκια, αδιαφορώντας για την ποιότητά τους και το ηθικό τους παράστημα…”

Η επιστολή παραίτησης:
της Άλια Κάτσικα, πρώην συντονίστριας Ρεθύμνου και μέλους της ΠΕ του Ποταμιού
Αγαπητέ Σταύρο, 

Το παρόν αποτελεί  την  επίσημη παραίτησή μου από τη θέση της  Περιφερειακής Συντονίστριας Ρεθύμνου και μέλους της Πανελλήνιας Συντονιστικής Επιτροπής.
Οι λόγοι πολλοί και σημαντικοί , αλλά θα μπορούσαν να συνοψιστούν σε μία φράση «αξιακό έλλειμμα».  

Κι επειδή ως Περιφερειακή Συντονίστρια θα ερχόμουν σ’ επαφή με σημαντικούς ανθρώπους του Ρεθύμνου και θα τους καλούσα να μπουν στη Επιτροπή Διαλόγου στο Ρέθυμνο (με πολλούς απ’ αυτούς βέβαια είχα ήδη έρθει σ’ επαφή και είχαν συμφωνήσει να μπουν κι αναφέρομαι σε στελέχη της τοπικής αυτοδιοίκησης, πανεπιστημιακούς καθηγητές, καινοτόμους επιχειρηματίες της περιοχής κλπ), δε μπορώ να το κάνω αυτό την ίδια στιγμή που διαπιστώνω το εν λόγω αξιακό έλλειμμα.
Κάτι τέτοιο θα μ’ εξέθετε ως άτομο και θα βρισκόμουν ν’ απολογούμαι γιατί «άλλα τους έδειξα κι άλλα τους έμπηξα», όταν πολύ γρήγορα θα τράκαραν και οι ίδιοι στις εν λόγω καταστάσεις.
Το να κρατήσω λοιπόν την αξιοπιστία του λόγου μου στην τοπική κοινωνία είναι για μένα απείρως πιο σημαντικό από οποιαδήποτε θεσούλα.
Η επισύναψη που περιλαμβάνεται στο mail, έχει όλες τις επικοινωνίες μου με τα στελέχη του Ποταμιού που είναι υπεύθυνα για το συντονισμό της Κρήτης, αλλά και τα μέλη του Ποταμιού στο Ρέθυμνο. Αν βρεις το χρόνο να τους ρίξεις μια ματιά, θα δεις ακριβώς για ποια πράγματα μιλάω.
Εδώ θα σου δώσω μόνο την κεντρική ιδέα, μιας και το κίνημα το ξεκίνησες παίρνοντας  μεγάλο προσωπικό ρίσκο και ευθύνη απέναντι στην Ελληνική κοινωνία. Για να έχω λοιπόν ήσυχη τη συνείδησή μου, ότι σ’ ενημέρωσα έγκαιρα και δε σε άφησα να τα βρεις όλα αυτά μπροστά σου όψιμα, σου απευθύνω αυτό το κείμενο, με την ελπίδα να συμβάλλω έστω και την ώρα που φεύγω, έστω κι ελάχιστα στη διάσωση του εγχειρήματος που ανέλαβες.
Πολλοί σχηματισμοί και κόμματα στην Ελλάδα έχουν κατά καιρούς  πει πολύ σωστά πράγματα για τον τρόπο λειτουργίας της χώρας και των δομών της. Όσο καλά όμως κι αν τα έλεγαν προεκλογικά, στην πράξη  έκαναν πράγματα άσχετα με ότι ευαγγελίζονταν.

Ιδιαίτερα σε ότι είχε να κάνει με τις τοπικές κοινωνίες, η εφαρμογή είχε να κάνει με προσωπικά συμφέροντα, κολλητούς, συγγενείς, συμμαθητές, κουμπάρους κλπ. Επίσης είχε να κάνει με την δήθεν τήρηση ισορροπιών με άτομα αμφιβόλου ποιότητας, αλλά μεγάλης αξίας σε ψήφους.

Κοινώς, προκειμένου οι τοπικοί κομματάρχες να διαιωνίσουν την ύπαρξή τους, έκαναν εκπτώσεις σε επίπεδο αξιών, ευνοώντας όχι τα κομμάτια της κοινωνίας που παρήγαγαν έργο και είχαν υψηλό βαθμό ακεραιότητας, αλλά τα φαύλα κομμάτια της που θεωρούσαν ότι με υπόγειους τρόπους θα τους κρατούσαν στη θέση τους.
Δε χρειάζεται να κοιτάξουμε πολύ μακριά για να διαπιστώσουμε την αλήθεια ή την έκταση αυτού του φαινομένου.   Ο τρόπος φορολόγησης  και  συλλογής  των οφειλών  από το ελληνικό δημόσιο, το αποδεικνύει περίτρανα. Οι αδύναμοι φορολογούνται σε εξοντωτικό βαθμό και δεν ξεφεύγει από το σύστημα ούτε ευρώ, όταν πρόκειται για είσπραξη – με έως και βίαιους, απάνθρωπους τρόπους πολύ συχνά – ενώ την ίδια στιγμή μεγαλο-οφειλέτες δεν πληρώνουν ούτε ευρώ και κανείς δεν τους αγγίζει.

Ένας πολιτικός φορέας που έρχεται εκ νέου να δηλώσει ότι θα κρατήσει  διαφορετική στάση σε τέτοια ζητήματα όταν βρεθεί στην εξουσία, χρειάζεται ένα πολύ βασικό δομικό υλικό’ανθρώπους υψηλών αξιών, έτοιμους να ακολουθήσουν μια οδό που στην αρχή δε θα είναι εύκολη, αλλά σε βάθος χρόνου θα βγάλει τη χώρα από το αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει. 

Στην ομιλία μου στο Συνέδριο, είχα πει ότι …
δουλειά όλων μας όσων βρισκόμαστε στην αίθουσα είναι ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΟΣ να κάνουμε την ελληνική κοινωνία να ξαναπιστέψει σε υψηλά ιδανικά και να ξαναβρεί την ελπίδα της ότι είναι αναστρέψιμη η σημερινή κατάσταση.
Λυπάμαι λοιπόν όταν βλέπω τα στελέχη του κινήματος να δίνουν ένα παράδειγμα που απέχει έτη φωτός από το ζητούμενο, αφήνοντας χώρο για συμπεριφορές που κάθε άλλο από καλό παράδειγμα αποτελούν  για την κοινωνία.

Όταν τα υψηλόβαθμα στελέχη του Ποταμιού βλέπουν ότι  διασπείρονται σωρεία ψεμάτων,  για στελέχη τα οποία κάνουν με συνέπεια και ζέση δουλειά για το Ποτάμι  και δεν παίρνουν θέση να διευθετήσουν το θέμα λέγοντας απλά και μόνο την αλήθεια, προκειμένου να μη δυσαρεστήσουν αποτυχημένους πλανόδιους πολιτευτές ή πολυλογάδες που τους τάζουν λαγούς με πετραχήλια, αλλά την κρίσιμη στιγμή αποδεικνύονται περίτρανα ως φούσκες και κενοί περιεχομένου, τότε υπάρχει σημαντικό, δομικό πρόβλημα στο κίνημα.
Πως θα έρθουν σε ρήξη με  διεφθαρμένους υπαλλήλους, φαύλα στελέχη της δημόσιας διοίκησης, τοπικά λαμόγια κάθε τύπου, όταν δεν είναι σε θέση να καθαρίσουν τον πολιτικό φορέα στον οποίο ανήκουν??? Πως θα καθαρίσουν το «έξω» όταν δεν καθαρίζουν ή ακόμα χειρότερα όταν τα ίδια τα στελέχη βρωμίζουν το «μέσα»???

Λυπάμαι αλλά με τέτοιες συμπεριφορές δε νομίζω ότι θα καθαρίσουν το παραμικρό…
Εν προκειμένω, όλα τα υψηλόβαθμα στελέχη που είναι υπεύθυνα για τον συντονισμό της Κρήτης, τήρησαν σιγή ιχθύος όταν εκτοξεύτηκαν – κατ’ επανάληψη!! – σειρά ΑΠΟΛΥΤΑ ψεύτικων κατηγοριών σε  βάρος μου, ενώ είχαν στην κατοχή τους όλα τα στοιχεία που αποδείκνυαν το ψέμα.
Το γιατί, θα μπορέσουν ν’ απαντήσουν μόνο τα ίδια τα στελέχη που το έκαναν. Εγώ μπορώ να σ’ ενημερώσω για το αποτέλεσμα της επιλογής τους.
Άνοιξαν τον ασκό του Αιόλου στην ομάδα εθελοντών του Ρεθύμνου, δείχνοντας (για να μην πω ενθαρρύνοντας τα μέλη να το κάνουν …) ότι οι διαδικασίες είναι κάτι που ακολουθούμε μόνο αν αυτό μας βολεύει προσωπικά, ότι τα προσωπικά του καθενός είναι πιο σεβαστά από την εύρυθμη λειτουργία μιας ομάδας και τέλος ότι το να διαβάλλονται πισώπλατα άνθρωποι που κάνουν καλή δουλειά, είναι αποδεκτό και επιβραβεύσιμο.   Κάποια από τα στελέχη μάλιστα συμμετείχαν και τα ίδια στην εν λόγω διαβολή…

Όσα σου γράφω εδώ, θα τα δεις επαναλαμβάνω και στην επισύναψη, όταν τα έλεγα απευθείας στους ανθρώπους στους οποίους εδώ αναφέρομαι και έγκαιρα. Η επιλογή τους ήταν ν’ αγνοήσουν τα λεγόμενά μου και να συνεχίσουν τις συμπεριφορές που σου περιγράφω.
Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι ήρθε την περασμένη Τρίτη, όταν ο συνήθης αποτυχημένος, πλανόδιος πολιτευτής του Ρεθύμνου, δημόσια και επώνυμα με κατηγόρησε ότι έστειλα ένα δελτίο τύπου με συγκεκριμένες πληροφορίες που δεν έπρεπε να δημοσιευτούν στον τοπικό τύπο, πράγμα βέβαια που δεν ίσχυε, όπως αποδεικνύουν τα κείμενα που δημοσιεύτηκαν στις εφημερίδες του Ρεθύμνου.
Η Αλεξία, ενώ είχε τα εν λόγω κείμενα στην κατοχή της, αλλά είχε δει και τις δημοσιεύσεις των εφημερίδων, επέλεξε να σιωπήσει για άλλη μια φορά. Γιατί? Φαντάζομαι θα σου απαντήσει η ίδια αν τη ρωτήσεις.

Το κόστος όμως αυτής της επαναλαμβανόμενης απραξίας, είναι η οριστική παραχώρηση της  «καρέκλας» μου. Ίσως τα εν λόγω στελέχη (και δεν αναφέρομαι εδώ μόνο στην Αλεξία…) θεώρησαν – κρίνοντας ίσως εξ’ ιδίων τ’ αλλότρια – ότι ένας άνθρωπος θα δεχτεί τα πάντα, όσο φαύλα και αν είναι προκειμένου να κρατήσει έναν τίτλο ή μια καρέκλα.

Τους ενημερώνω λοιπόν ότι στο Ποτάμι δεν μπήκα ούτε για να πάρω τίτλους, ούτε να στρογγυλοκάτσω σε καρέκλες. Μπήκα για να κάνω μια δουλειά που θεώρησα ότι άξιζε να γίνει. Τη δουλειά αυτή όμως πρέπει να είναι έτοιμοι να την κάνουν όλοι, έξω από προσωπικές σκοπιμότητες. Δυστυχώς διαπίστωσα one too many times ότι αυτό δεν ισχύει.

Τους αποδεικνύω λοιπόν για άλλη μια φορά ότι ανήκω στα άτομα που ο λόγος τους έχει και βαρύτητα και αξία και αλήθεια και συνέπεια. Τους παραχωρώ με μεγάλη ευκολία μια θέση την οποία με τόση συνέπεια υπονόμευσαν, έχοντας απόλυτα ήσυχη τη συνείδησή μου ότι δεν το έκανα ελαφρά τη καρδία, αλλά έκανα ότι περνούσε από το χέρι μου να σώσω τις καταστάσεις.
Το αποτέλεσμα των πράξεών τους βέβαια έχουν ήδη αρχίσει και το βρίσκουν μπροστά τους. Οι ίδιοι άνθρωποι που υπονόμευσαν διαδικασίες για προσωπικό όφελος, τώρα εξεγείρονται όταν κάποια μέλη  παρακάμπτουν διαδικασίες που θεωρούν σημαντικές.
Θα μάθουν λοιπόν the hard way ότι το φίδι που ταΐζεις πάντα σε δαγκώνει και ότι, ή δίνεις το παράδειγμα ότι οι διαδικασίες είναι ΟΛΕΣ (όχι μόνο όσες τους βολεύουν…) για να τηρούνται ή σε πολύ λίγο χρονικό διάστημα ο καθένας θα κάνει ότι του έρθει, τινάζοντας στον αέρα πρώτα την εικόνα και στη συνέχεια και τη δουλειά του Ποταμιού.
Γνωρίζω ότι πιθανότατα σε κούρασα με όλ’ αυτά (για να μη νομίζεις ότι μόνο εσύ θα βγαίνεις μ’ εκατοντάδες σελίδες για να βγάλεις λόγο χαχαχαχαχαχαχαχαχα), αλλά δε θα μπορούσα να μην ενημερώσω έναν άνθρωπο που ακόμα εκτιμώ, πρώτα και πάνω απ’ όλα για τα κότσια του.

Εύχομαι να σε βοηθήσουν όλ’ αυτά να δεις ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος ν’ αποτύχει αυτό το εγχείρημα, δεν προέρχεται από τ’ άλλα κόμματα ή τα κατευθυνόμενα ΜΜΕ. Προέρχεται από το υλικό που θα χρησιμοποιήσεις για να χτίσεις το καινούργιο αύριο. Αν το υλικό είναι σαθρό, απλά θα καταπέσει γρήγορα.

Σ’ ευχαριστώ για τις ωραίες στιγμές που μου χάρισε το Ποτάμι (θα ήμουν άδικη αν δεν παραδεχόμουν ότι υπήρξαν).
Σου εύχομαι καλή συνέχεια και καλή δύναμη.
Με εκτίμηση,
Άλια Κάτσικα – Ρέθυμνο

Αποχώρησε από το "Ποτάμι" με αιχμές ο Απόστολος Βανταράκης

Με ανάρτησή του στο facebook ο Απόστολος Βανταράκης π. Δημοτικός Σύμβουλος του Γιάννη Δημαρά και υποψήφιος στις τελευταίες δημοτικές εκλογές στην Πάτρα με την παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος είχε προσχωρήσει ως εθελοντής στο "Ποτάμι" δηλώνει ότι δεν ανήκει πλέον στο δυναμικό του νεοσύστατου κόμματος.

Η ανάρτησή του έχει ως εξής: 

"Τον τελευταίο καιρό παρατηρώ σημαντικές υπαναχωρήσεις στις θέσεις του Ποταμιού σχετικά με ότι αρχικά ξεκίνησε. Οι υπαναχωρήσεις αυτές με κάνουν να μην μπορώ να συνεχίσω από τη θέση του εθελοντή του Ποταμιού. 

Κατά τη γνώμη μου η υπαναχώρηση στο θέμα του Λυκούδη και των υπολοίπων (Ψαριανός, Μάρκου, Τατσόπουλος κ.λ.π) είναι μια κρίσιμη αλλαγή πολιτικής με την οποία δεν μπορώ να συμφωνήσω για πολλούς λόγους:

1. Αλλάζει το κυρίαρχο σύνθημα (πολιτική χωρίς κομματικό παρελθόν). Δυστυχώς περισσότερο κομματικό παρελθόν από τους ανθρώπους που έρχονται δεν μπορεί να υπάρξει. 
2. Αλλάζει η βασική πολιτική σκέψη. Είχε ειπωθεί ότι μιλάμε για πολιτική συνέπεια. Πως δηλώνεις πολιτικά συνεπής όταν δέχεσαι κάποιον που έχει εκλεγεί στο Επικρατείας με ένα άλλο κόμμα (το οποίο δεν έχει διαλυθεί ακόμα) και ο οποίος δεν παραιτείται της θέσης του; 
3. Αλλάζει η βασική άποψη για το ρόλο των αξιόλογων ανθρώπων μέσα στο Ποτάμι. Το Ποτάμι είχε δεσμευτεί ότι αφενός θα ενεργοποιήσει ανθρώπους που είναι αξιόλογοι, με σημαντικά επιστημονικά, κοινωνικά, επαγγελματικά βιογραφικά αφετέρου νέους ανθρώπους, προσπαθώντας να παραμερίσει τους επαγγελματίες πολιτικούς. Δυστυχώς με τις τελευταίες αποφάσεις κάτι τέτοιο μπαίνει σε δεύτερη μοίρα και οι νέοι μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα
4. Υπάρχει δυσλειτουργία των οργάνων χωρίς συλλογική λήψη αποφάσεων 
Επειδή κατά τη γνώμη μου, οι αποφάσεις αυτές είναι μάλλον μόνο η αρχή, και το Ποτάμι ήδη έχει χαράξει διαφορετική πορεία από αυτό που είχε ειπωθεί στην αρχή, αποφάσισα την αποχώρησή μου από εθελοντής και τις δεσμεύσεις τις οποίες τον ακολουθούν. 
Κατά τη γνώμη μου, αυτό που θέλει ο κόσμος από ένα «νέο» κόμμα που «θέλει να αλλάξει τα πάντα» είναι…να αλλάξει τα πάντα, ξεκινώντας από τα πρόσωπα, μη ανακυκλώνοντας τα παλιά. Είμαι υπέρ των συμφωνιών, συναινέσεων μεταξύ κομμάτων αλλά με αρχές και ανθρώπους που θα κινούνται σε αξιακές αρχές και βέβαια χωρίς «βεβαρυμένο» κομματικό παρελθόν. 
Η απόφασή μου αυτή, θα μου δώσει τη δυνατότητα να μπορώ να εκφράζομαι ελεύθερα χωρίς να πρέπει να «ανέχομαι» αυτές τις «αλλαγές στρατηγικής». Μέσα από τη σύντομη ενασχόλησή μου με τα κοινά, συνεχίζω να ψάχνω και να απαιτώ (όπως κατά τη γνώμη μου θα έπρεπε να κάνουν όλοι οι «ενεργοί πολίτες»), απόλυτη συνέπεια λόγων και έργων (ειδικά σε αυτές τις δύσκολες εποχές που δοκιμάζονται όλοι). 
Παραμένω ενεργός πολίτης που ενδιαφέρεται για τα κοινά, την ποιότητα ζωής της περιοχής του και των πολιτών, που θα συνεχίσει να ψάχνει και να απαιτεί, μέχρι το σημείο που μου είναι δυνατόν, να υλοποιούνται οι δεσμεύσεις και να υπάρχει συνέπεια λόγων και έργων στους φορείς, που κατά τη γνώμη μου είναι αυτό που λείπει μέχρι σήμερα από την πολιτική μας ζωή".

Σταύρος Τσαουσεσκάκης ή μήπως Σταύρος Ναρκισσάκης;

Ο επικεφαλής των απολιτίκ και χωρίς πολιτικό αισθητήριο εθελοντών.

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ 13/01/2015 - 21:59 0 

Αφιερωμένο στον Δ.Π.

Δ.Π. εσύ το κατάλαβες γρήγορα και έφυγες νωρίς.

 Πρώτος πρώτος.

Του Κωστή Λουλάκη

ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ, ένα κίνημα που δεν έχει μέλη, αλλά εθελοντές.¹

Που δεν έχει όργανα που να συνεδριάζουν, να αποφασίζουν και να εκτελούν, αλλά μόνο για να συμβουλεύουν, να συνδιαλέγονται και να συσκέπτονται. Όποτε το κάνουν κι αυτό. Που μιλάει για δημοκρατία, ενώ στο εσωτερικό του έχει κατ’ επίφαση δημοκρατία. Την αυτοκρατορία Του Ενός².

Που φτιάχτηκε για αυτούς που δεν έχουν κομματικό παρελθόν και γέμισε με πάσης φύσεως υποψήφιους με κομματικό παρελθόν. Πολυσυλλεκτικό βεβαίως βεβαίως. Σε τέτοιο υπερβολικό βαθμό όμως που να θυμίζει «super market»^3,4. Και μιλάμε πάντα για συνεργασίες που αφορούν νεκρανάσταση πολιτικά και εκλογικά νεκρών, που με αντάλλαγμα την πιθανή εκλογή τους, υποτάσσονται στον επικεφαλή⁵. Που δε θα προσθέσουν τίποτα στην εκλογική δύναμη ΤΟΥ ΠΟΤΑΜΙΟΥ, αφού το μόνο που διαθέτουν είναι η ψήφος η δικιά τους και ίσως μερικών φίλων τους. Αλλά θα προσφέρουν άπειρη στήριξη στον επικεφαλή που τους νεκρανάστησε, και που τους έβαλε ξανά στο προσκήνιο από το παράθυρο, αυτούς που ο Ελληνικός λαός τους είχε διώξει από την πόρτα.

Που κατηγορεί τα άλλα κόμματα για τα παιδιά του κομματικού σωλήνα που φτιάχνουν και προωθούν και που έφτιαξε σε ελάχιστο χρόνο το δικό του κομματικό σωλήνα. Και μάλιστα στη χειρότερη μορφή του. Ιερατείο. Κονκλάβιο. Μετά τον αρχηγό οι υποτακτικοί δουλοπάροικοι (άλλοι άμισθοι και άλλοι έμμισθοι, φίλοι και συγγενείς) και μετά οι εθελοντές. Αλλά κανείς από αυτούς δεν έχει δικαίωμα λόγου παρά μόνο για να εξυμνήσει τον αρχηγό. Για απόφαση και ψήφο σε όργανο δεν το συζητάμε καν, δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα. Όλα περιστρέφονται γύρω από τον αρχηγό, που δεν λέγεται πρόεδρος ή αρχηγός, αλλά επικεφαλής και αποφασίζει για τα πάντα και κατά το δοκούν και ενίοτε. Και είναι «εκλεγμένος» δια βοής, χωρίς καν δεύτερο υποψήφιο, σε ένα συνέδριο που λίγοι κατάλαβαν πότε ψήφιζαν και τι ψήφιζαν. Που συνεπαρμένοι όλοι από τη συμμετοχή, το ανοιχτό κόμμα, τις διαδικασίες, το σακίδιο και τη συντροφικότητα, τους ξέφυγε η ουσία. Δηλαδή το καταστατικό². Που αυτοαναιρείται και ακυρώνει τις όποιες συλλογικές διαδικασίες και τα όποια όργανα του κόμματος,  προσφέροντας τις τελικές αποφάσεις στον αρχηγό. Που δεν προβλέπει καν την ύπαρξη πειθαρχικού (η δικαιοσύνη είναι θεμελιώδης πυλώνας της δημοκρατίας!) και οι διαγραφές μελών/εθελοντών γίνονται πάντα κατά την κρίση του αρχηγού και σε κάποιες περιπτώσεις με sms!⁶ Λες και χωρίζουν 15χρονα μαθητούδια!

Που θέλει και επιβάλει να γίνονται μικρές τοπικές οργανώσεις, ώστε να είναι ευέλικτες και ευκίνητες λέει. Αλλά ο πραγματικός λόγος είναι για να είναι αδύναμες και ανίσχυρες και να προκαλέσουν ελάχιστη έως καθόλου ζημιά αν κάπου διαφοροποιηθούν, αν κάτι πάει στραβά.

Αναρωτιέμαι τι είναι ο επικεφαλής; Τσαουσέσκου ή Νάρκισσος; Αφού όλα περιστρέφονται και περιπλέκονται γύρω από αυτόν! Θυμίζοντας ακόμα κάποιες φορές Βυζάντιο και Ρώμη, στις χειρότερες μορφές τους, την εποχή της παρακμής τους. Θυμίζοντας κι άλλες πιο πρόσφατες εποχές, ιστορικά ξεπερασμένες, αλλά όχι λησμονημένες. Για αυτούς που ξέρουν έστω και λίγα. Που έχουν μια έστω και μικρή γνώση της ιστορίας. Και δεν είναι απολιτίκ και ότι πει ο Μεγάλος Μανιτού!

Οι σύνεδροι από όλη την Ελλάδα που συμμετείχαν στο συνέδριο ΤΟΥ ΠΟΤΑΜΙΟΥ τον Ιούνιο του 2014, δεν είναι άμοιροι ευθυνών για όσα έπραξαν και για όσα νομιμοποίησαν με την ψήφο τους. Είναι δυνατόν να πέρασε τέτοιο καταστατικό μπροστά από τα μάτια τους και να μη διαμαρτυρήθηκε κανείς εντόνως και μεγαλοφώνως και δημοσίως και εγγράφως και δια του τύπου; Γιατί στα πηγαδάκια και σε ιδιωτικές συζητήσεις στους χώρους του συνεδρίου και των ξενοδοχείων που έμεναν, πολλά ειπώθηκαν και ψιθυρίστηκαν, αλλά επισήμως και δημοσίως και εγγράφως και μεγαλοφώνως και διά του τύπου τίποτα. Λες και υπνωτίστηκαν από το «μεγαλείο» του αρχηγού. Και μετά κατηγορούμε τον Χρυσοχοΐδη που δεν διάβασε το Μνημόνιο και δεν ήξερε τι ψήφιζε!

ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ το παρακολουθώ από την ώρα που γεννήθηκε το Φεβρουάριο του 2014 και ομολογώ ότι κι εγώ μπήκα στα νερά του, αλλά πάντα με κριτική διάθεση και μη ξεχνώντας ποτέ ότι πρώτα από όλα είμαι δημοκράτης και μετά οτιδήποτε άλλο. Και μέχρι το συνέδριο έδινα άφεση αμαρτιών στα όποια ατοπήματα του, λόγω νεότητας, απειρίας, έλλειψης εκλεγμένων συλλογικών οργάνων, εσωτερικών διαδικασιών κτλ. Αλλά μετά το συνέδριο τα πάντα έπρεπε να είναι διαφορετικά. Δηλαδή ξεκάθαρα, ορισμένα, θεσμοθετημένα και με δημοκρατικές διαδικασίες. Με ένα καταστατικό πρότυπο δημοκρατικότητας και δημοκρατίας, με διαδικασίες, με πειθαρχικό, με εκλεγμένα όργανα παντού κτλ. Και με ασφαλιστικές δικλίδες για να μη δημιουργηθεί κομματικός σωλήνας που τόσο τον κατηγορούσαμε. Και το καταστατικό που ψηφίστηκε δεν προέβλεπε καν το διαχωρισμό του υποψήφιου, από όργανο/στέλεχος του κόμματος. Που είναι η αρχή δημιουργίας του κομματικού σωλήνα και των αρχηγοκεντρικών κομμάτων. Και κάπως έτσι «τυφλώθηκαν» οι σύνεδροι και ψήφισαν το καταστατικό που δε θέλει μέλη αλλά εθελοντές και αφήνει τόσες εξουσίες στον αρχηγό. Κι έτσι βρεθήκαμε να έχουμε κάνει ζητούμενα, αυτά που έπρεπε να έχουμε δεδομένα .

Σκεφτόμενος τα παραπάνω, ποτέ δεν μπόρεσα, τόσο καιρό τώρα, να βγάλω από το μυαλό μου την Γερμανική ταινία του Dennis Ganse «ΤΟ ΚΥΜΑ - Die Welle»⁷. Ίσως φταίει και το γεγονός, ότι στα υποψήφια ονόματα που προτάθηκαν για το κίνημα, ήταν ανάμεσα στα άλλα και το όνομα «ΤΟ ΚΥΜΑ» εκτός από «ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ» που επικράτησε τελικά. Που «Ο δάσκαλος μη έχοντας τρόπο να πείσει τους μαθητές του ότι ο φασισμός «δεν είναι κάτι που έγινε αλλού, από άλλους» αλλά αναδύθηκε από καθημερινούς ανθρώπους χωρίς να έχουν αντίληψη σε τι ήταν αυτό που συμμετείχαν, προχώρησε σε αυτό το βιωματικό πείραμα»⁸. «Συνταρακτικά επίκαιρη, η ταινία μας προειδοποιεί για το πόσο εύκολη είναι η μετάβαση σε ένα καθεστώς τρομοκρατίας και ολοκληρωτισμού ακόμη και στις σύγχρονες φιλελεύθερες κοινωνίες του 21ου αιώνα. Μας θυμίζει την πιο τρομακτική αλήθεια: υπάρχουν φορές που ο άνθρωπος επιλέγει και θέλει να είναι μέλος μιας επιθετικής και βίαιης αγέλης.»⁹

Όπως οι μαθητές της παραπάνω ταινίας όταν κατάλαβαν που συμμετείχαν, δεν παραδεχόταν ποτέ ότι συμμετείχαν, ούτε ήθελαν να αναφέρουν ποτέ ότι συμμετείχαν, το ίδιο και οι εθελοντές ΤΟΥ ΠΟΤΑΜΙΟΥ, στο κοντινό μέλλον, πιστεύω ότι θα κάνουν το ίδιο. Και είναι άξιοι συγχαρητηρίων όσοι διαφώνησαν και διαμαρτυρήθηκαν έγκαιρα, δημόσια, μεγαλοφώνως, εγγράφως και δια του τύπου, για αυτά που συμβαίνουν σΤΟ ΠΟΤΑΜΙ, και που μπορεί να βρει ο οποιοσδήποτε με μια απλή αναζήτηση στο internet.^{10,11,12,13,14}

Ειδικά σήμερα, η χώρα μας, με τα τόσα προβλήματα που έχει, αυτό που χρειάζεται περισσότερο από κάθε άλλη φορά, είναι μια σύγχρονη ευρωπαϊκή αστική δημοκρατία. Από αυτή που δεν είχε ποτέ. Από αυτή που δε βιώσαμε ποτέ στην Ελλάδα. Αλλά σήμερα ξέρουμε πλέον σίγουρα, ότι τα προβλήματα της δημοκρατίας λύνονται με περισσότερη και καλύτερη δημοκρατία και όχι με λιγότερη. Αρκεί να είναι παντού, να είναι μπόλικη και καλής ποιότητας. Και ειδικά μέσα στα κόμματα που είναι βασικός πυλώνας της¹⁵. Η αριστοκρατία και έχει καταργηθεί εδώ και χρόνια και είναι ξεπερασμένη ιστορικά και πολιτικά.

Για να παραφράσουμε λίγο το Μεγάλο μας Αλεξανδρινό ποιητή, να πούμε πως είτε Σταύρος Τσαουσεσκάκης, είτε Σταύρος Ναρκισσάκης, είτε Σταύρος Θεοδωράκης, «Βλάπτουν και οι τρεις τους την Ελλάδα το ίδιο» και χρέος μας είναι να φροντίσουμε να μη μπει κανείς από τους τρεις στη Βουλή.

Κλείνοντας θα τολμήσω μια πρόβλεψη. Ο παραπάνω στόχος μπορεί εύκολα να επαληθευτεί. Επειδή η αλαζονεία οδηγεί συχνά και σε υπερεκτίμηση των δυνάμεων μας, ο επικεφαλής μπορεί να πληρώσει το τίμημα αυτής της αλαζονείας του, με το να μην εκλεγεί ο ίδιος βουλευτής (λόγω των περιφερειών που επέλεξε να είναι υποψήφιος), αν και όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις θα μπει στη Βουλή το κίνημα που ο ίδιος δημιούργησε. Στις δυο εκλογικές περιφέρειες που είναι υποψήφιος, στη μία δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να εκλέξει έδρα ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ, γιατί είναι 4εδρική(Χανιά) και στην άλλη που είναι 8εδρική(Β Πειραιά), υπάρχει πιθανότητα εκλογής μεν, μικρή δε (κάτω από 40%). Φρονώ ότι ως επικεφαλής θα έπρεπε να επιλέξει μια περιφέρεια που να του εξασφαλίζει περισσότερη σιγουριά για να μην πω βεβαιότητα εκλογής (π.χ. Β Αθηνών). Γιατί ένδειξη της σοβαρής πολιτικής είναι το σύστημα, η μέθοδος, το πλάνο, οι εναλλακτικές λύσεις, το προϋπολογισμένο ρίσκο και όχι η τυχαιότητα, ή να το πω λαϊκά «το ότι πιάσουμε», το «άμα κάτσει» και το «ό,τι κάτσει». Η πολιτική δεν είναι ούτε ζάρια, ούτε ζαριά. Και αυτό θα είναι ίσως το τίμημα της αλαζονείας του, που κατά πάσα πιθανότητα θα αποτελέσει και την αρχή της διάλυσης του κινήματος, μια και η όποια κοινοβουλευτική ομάδα προκύψει, θα είναι ως επί το πλείστο με κομματικό παρελθόν διαφόρων προελεύσεων και τάσεων, ακυρώνοντας έτσι το βασικό αρχικό σύνθημα του κινήματος «Πολιτική χωρίς κομματικό παρελθόν». Θα είναι ευκαιριακή, ένα σκορποχώρι δηλαδή, ένας αχταρμάς, ένα συνονθύλευμα ατόμων, νεκραναστημένων, διασωθέντων εκλογικά/βιοποριστικά από την αφάνεια και την πολιτική τους ανυπαρξία, αλλά χωρίς καμία ιδεολογική και πολιτική συγγένεια και συνάφεια μεταξύ τους, εξαιρουμένης της παρούσας συγκυρίας που τους οδήγησε σε ένα ευκαιριακό συνεταιρισμό.

Από τον Ιούλιο του 2014, περίπου ένα μήνα μετά το συνέδριο, είχα εκφράσει εγγράφως και δημοσίως και δια του τύπου τις αντιρρήσεις μου και τις διαφωνίες μου με τους όρους και τις προϋποθέσεις που θα έπρεπε να λειτουργούν οι τοπικές οργανώσεις εθελοντών, με ένα κείμενο με τίτλο "Γιατί δεν θα ψηφίσω στις εσωκομματικές/τοπικές εκλογές ΤΟΥ ΠΟΤΑΜΙΟΥ"¹⁶ . Σε αυτό το κείμενο τελειώνοντας έγραφα: «Μετά από όλα αυτά δηλώνω ότι παραμένω μέλος/εθελοντής/φίλος του κόμματος και ότι θα περιμένω την αλλαγή/στροφή των εσωτερικών διαδικασιών του ΠΟΤΑΜΙΟΥ προς μια δημοκρατική κατεύθυνση. Δηλαδή να υπάρχουν εκλεγμένα όργανα παντού (όχι δια βοής), να είναι περιττός ο αριθμός των μελών των συλλογικών οργάνων, να έχουν συγκεκριμένη θητεία και να κρίνονται με συγκεκριμένα κριτήρια. Και όλα αυτά να είναι γραπτά και ξεκάθαρα εκ των πρότερων.» Με το σημερινό μου κείμενο θέλω να δηλώσω ότι αποχωρώ και επίσημα από ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ, αφού δεν έγινε τίποτα από τα παραπάνω και αφού δεν έγινε καμία στροφή των εσωτερικών διαδικασιών ΤΟΥ ΠΟΤΑΜΙΟΥ προς μια πιο δημοκρατική κατεύθυνση. Γιατί ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ απλά δεν ακούει τίποτα¹⁷. Όχι ότι άκουγε και ποτέ δηλαδή!¹⁸

Ολοκληρώνοντας θα ήθελα να σας  προτρέψω όλους να πάτε να ψηφίσετε, όχι αυτό που σας εκφράζει ιδεολογικά/πολιτικά περισσότερο και με το οποίο ταυτίζεστε περισσότερο ή καλύτερα, αλλά αυτό που νομίζετε ότι είναι το καλύτερο για τη χώρα τούτη τη δύσκολη περίοδο, αυτό που μπορεί να πάει τη χώρα μερικά βήματα μπροστά. Γιατί αυτό που ζούμε δεν είναι καθόλου μια απλή συγκυρία, αλλά είναι η αθροιστική συσσώρευση των λαθών των κυβερνήσεων που είχαμε, των πολιτικών τους αλλά και των δικών μας επιλογών ως πολίτες που τους ψηφίζαμε (ο λαός δεν είναι άμοιρος ευθυνών), των περασμένων τεσσάρων δεκαετιών.